من بمیرم چه به سر نوشتههایم میآید. حداقل حالا که تووی بدنم هستم فکر میکنم شاید بتوانم تکه تکهی بدنم را جمع شده در گوری بپذیرم اما کلماتم ، چه بلایی سر کلماتم میآید.
چه سرنوشت غمانگیزیست اینطور ازهمریخته بودن.
جنازهام را تحویل نگیرند انگار خیلی غصه دارد اما چه کسی غصهی تن متلاشی کلماتم را خواهد داشت. کی پیگیری میکند پارهپارههای دلم را .
آه کلماتم
کلمات ازهمریختهام آه.
برچسب:
نویسنده: هلیا اسدیان